Het programmateam 2025-2026 bestond uit Alicia Vãcaru, Eva Kivits, Madelief Verweij, Marina Farcette en Toer Olsthoorn.
In deze Close Up verkenden de student-programmamakers de ethiek en duurzaamheid van ons dagelijks eten. Aan de hand van een gezamenlijk driegangendiner en gesprekken met experts stond de avond in het teken van de vraag hoe voedsel op ons bord terechtkomt en welke impact onze eetgewoonten hebben op mens, dier en milieu. Zo werd het publiek uitgenodigd om stil te staan bij voedselproductie, consumptie en de mogelijkheden voor een duurzamere en meer verbonden voedselcultuur.
Tijdens deze avond verkenden de student-programmamakers de betekenis van verjaardagsrituelen en de herinneringen die eraan verbonden zijn. Vanuit een antropologisch en creatief perspectief stond de avond in het teken van de vraag hoe terugkerende gewoonten, tradities en persoonlijke verhalen vormgeven aan de manier waarop we onszelf en elkaar vieren. Met een mini-lezing, poëzieworkshop en gezamenlijke reflectie werd het publiek uitgenodigd om stil te staan bij de rituelen die ieder jaar terugkeren en de betekenis die we daaraan geven.
De derde Close Up van het jaar stond in het teken van de rol van muziek en culturele expressie in verzet en solidariteit. Vanuit het idee van joy as resistance werd onderzocht hoe ritme, geluid en collectieve ervaringen ruimte kunnen creëren voor verbinding en gemarginaliseerde stemmen. Met perspectieven op dekolonialisme en solidariteit, gevolgd door een gezamenlijke Maracatu-workshop, werd niet alleen gesproken over verzet, maar ook ervaren hoe muziek mensen letterlijk en figuurlijk in beweging kan brengen.
Als afsluiting van het Close Up-jaar cureerden de student-programmamakers de tentoonstelling Not My Knowledge, in samenwerking met de Bijzondere Collecties van het Allard Pierson. Vanuit de vraag wat als legitieme kennis wordt beschouwd en waarom, werd onderzocht welke verhalen en kennissystemen buiten institutionele en koloniale archieven zijn gebleven. Met kunstwerken rond storytelling, het lichaam, rituelen en herinnering bood de tentoonstelling ruimte aan andere manieren van weten en werd kritisch gereflecteerd op de structuren die bepalen welke kennis wordt erkend, bewaard en doorgegeven.
De afsluiting van het Close Up-jaar stond in het teken van de tentoonstelling Not My Knowledge, waarin de student-programmamakers onderzochten welke vormen van kennis vaak buiten dominante kaders vallen. Tijdens de finissage kwamen spirituele, rituele, lichamelijke en collectieve kennis samen in kunst, dans en storytelling. Met een live choreografie rond lichaam, herinnering en erfgoed en een performance over identiteit, verzet en de doorwerking van het slavernijverleden werd gereflecteerd op hoe kennis wordt gedragen, doorgegeven en opnieuw betekenis krijgt.