Kun je iets vertellen over jezelf?

'Mijn naam is Lola Abbas. Ik ben 28 jaar oud en net afgestudeerd van de onderzoeksmaster Literary Studies aan de UvA. Hoewel ik Literatuurwetenschappen heb gestudeerd, ben ik vooral geïnteresseerd in het “lezen” van hedendaagse culturele fenomenen: zoals het gebruik van ironie in online memes als manier om te dealen met de soms harde werkelijkheid; of politiek engagement en (paradoxale) uitingen van nationalisme in songteksten. Of, over een heel andere boeg, het houten krukje in natuurwijnbars als symbool van opwaartse mobiliteit en gentrificatie. Wat deze onderwerpen bindt, is een interesse in de praktijken – van consumptiegedrag tot zelfexpressie en activisme – waarmee we onszelf vormgeven, uiten, en aan elkaar verbinden in de hedendaagse maatschappij.'

Wat ga je bij VOX-POP doen?

'Ik ga het programma "Fragments of Being" maken, bestaande uit een workshop-reeks en een tentoonstelling. In de workshopreeks worden deelnemers uitgenodigd om hun eigen visuele identiteit en muzikale inspiratiebronnen te onderzoeken. Welke rol spelen subculturen in identiteitsvorming vandaag de dag? Welke samples zijn vormend geweest voor wie je nu bent, en hoe neem je deze elementen mee in je eigen zelfpresentatie? Is de manier waarop we onszelf vormen en uiten, veranderd door de komst van sociale media zoals TikTok? Indirect raakt het programma daarmee aan de (provocatieve) grotere vraag: “Is subculture still alive?” De uitkomsten van de workshops zullen worden verwerkt in een multimodale tentoonstelling.'

Wat zijn je drijfveren voor het maken van dit programma?  

'Van jongs af aan ben ik gefascineerd door subculturen. In mijn geval begon dat met een hyperfixatie op de Britse jaren ’80 Blitz Kids, die samenkwamen in de Londense club Blitz en de grondleggers waren van de muzikale stroming New Wave (zoek maar op). De wereld die zij voor zichzelf creëerden, vrij van restricties en vol van experiment: ik wilde daarbij horen. Later is die fascinatie omgevormd in een interesse naar hoe mensen stukjes ‘absorberen’ van wat ze om zich heen zien, en hoe ze dit vervolgens eigen maken en verwerken in hun eigen zelfexpressie. In een wereld waarin het lijkt alsof zelfexpressie steeds vaker is gekoppeld aan hyper-consumptie en fast fashion, en waarin vaak wordt beweerd dat jongeren meer tijd op hun telefoon besteden dan met elkaar, ben ik benieuwd in hoeverre dit waar is en hoeveel invloed dit heeft op jonge mensen hun gevoel van (samen)zijn.'

Voor wie is dit programma interessant? Waarom zou je ernaar toe gaan en wat kan dit mensen brengen?

Het programma is interessant voor iedereen die geïnteresseerd is in muziek, mode, en zelfexpressie op welke manier dan ook. Of je nou je hele leven al trouw Nike niet mixt met Adidas; of juist de ene dag volledig cottage core door het leven gaat, om de volgende dag je te wijden aan een dark academia aesthetic – iedereen is welkom. Bereidheid om jezelf te bevragen en jezelf mogelijk te verrassen is het enige dat telt. Dat is dan ook gelijk wat ik hoop dat het programma zal opleveren: een open verkenning van de rol van subculturen in een toenemend digitale wereld, met hopelijk nieuwe en verrassende inzichten ten gevolg.

Wat hoop je dat de periode waarin je als student-resident aan de slag gaat je brengt?

Ik hoop te leren hoe ik mijn soms niche interesses kan vertalen naar een concreet vraagstuk voor een breed publiek. Daarnaast hoop en verwacht ik geconfronteerd te worden met de grenzen van mijn eigen perspectief; daar wil ik graag van leren. Bovenal heb ik veel zin om verrast te worden door welke fragmenten van zichzelf iedereen meebrengt naar dit programma – en hoe die fragmenten weer van invloed zullen zijn op een stukje van mij.